Meimeringen | Mr. Wham

Joure

Zit ik net een stukkie te tikken dat ik zo week word van deze dagen. De kerstlampjes, de versierde kerstbomen, rendieren met ledenmaten van lichtjes overal, de complete skihutten op woningen, de glühwein en de chocolademelk met slag. Duikt opeens Wham op en dompelt me onder in het verleden.

Toen ik nog dacht dat Mr Wham alias George Michael me wel eens van die saaie kerst in Lemmer zou bevrijden. Dat hij me zou ophalen zoals hij dat deed in de clip, me een berg mee op zou nemen waar we met allerlei vrienden dan urenlang zouden tafelen en drinken. En elkaar broeierige blikken zouden toewerpen. En hij me zijn hart zou geven en ik het dan zou kneuzen. Dezelfde dag nog. Wist ik toen veel dat Mr. Wham helemaal niet van dames hield en ook vast de weg naar Lemmer niet zou weten. Het grote spektakel tijdens de kerst is dan ook nooit echt gekomen. Ik zat onder een boom in de zon met een lief in Portugal, ik vierde het met 40 graden hitte in Afrika. En ik zat gewoon thuis achter een stampotje boerenkool nadat bijna iedereen me was ontvallen die me lief was en ik in een warenhuis in huilen was uitgebarsten omdat dat jongenskoor - dat zo vreselijk mooi klonk - me zo intens verdrietig maakte. Maar nooit was het spectaculair. Afgelopen weekend was het nog geen kerst, maar als we doen alsof het dat wel was, dan kunnen we stellen dat dit toch wel een topper was. Want wot binne wy moai fuot west net? Al die vrijwilligers die zich in de mooiste pakken hesen, die in de kou bijna in hun blote kont stonden omdat ze dames van lichte zeden waren, mannen en vrouwen die urenlang stonden te kleumen bij een hek om kaartjes te controleren. Schminkers, kappers, naaisters, artiesten, kinderen die urenlang op straat rondhingen en al die anderen, chapeau. Mr. Wham konden jullie dan wel niet brengen, maar goed zijn hart had ik toch al soort van gebroken. Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)

Auteur

Brenda van Olphen