Meimeringen | Achterstandbuurt

Lemmer

Vorige week werd door de politiek van onze gemeente besproken wat we aan moeten met het tekort aan woningen. Dat tekort is opvallend geworden door het grote aantal statushouders. Zij moeten van

de regering binnen zoveel tijd een woning hebben, of de gemeente wordt gestraft en moet flink betalen. Het punt is alleen, die woningen zijn er helemaal niet. Een op de vijf huizen gaat nu al naar statushouders, maar dat is veel te weinig. Bovendien staan ook de -ik noem het maar de oorspronkelijke bewoners - op een wachtlijst voor woningen. En die moeten daardoor lang wachten. Dat moesten ze al, maar dat moet nu nog langer. De woningcorporatie vindt dat overigens betrekkelijk: volgens hen is de wachtlijst niet representatief. Mensen die alleen in een bepaald huis willen, maken de lijst lang. Beetje raar, want wil niet iedereen in een huis om zich te verbeteren? Je gaat tenslotte niet verhuizen naar een huis of buurt waar het nog slechter is. Rinze Visser, onze plaatsgenoot en politicus liet bovendien weten dat met name in de achterstandswijken statushouders werden gehuisvest. Dat woord mocht hij niet in de mond nemen van mensen die waarschijnlijk in een dure koopwoningenwijk wonen. Achterstandswijken bestaan niet volgens die andere politicus. Ik heb nieuws voor hem, die zijn er wel. Wij wonen er in eentje. En in die achterstandswijk, wonen inderdaad ook allemaal statushouders. Uit Syrië, Eritrea en uit landen waar wij de herkomst niet van weten. Niet dat wij het erg vinden dat die mensen om ons heen wonen, ze horen er gewoon bij. Maar nu er andere plannen zijn voor de opvang, zou het wel fijn zijn dat deze mensen ook in andere wijken een thuis vinden. En dat de politiek en de woningcorporaties niet langer hun ogen sluiten voor de dagelijkse realiteit waarin wij wel elke dag leven, samen met onze nieuwe medelanders. Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)

Auteur

Brenda van Olphen