Meimeringen | Kleine Jantje

LEmmer

Ik had het jullie beloofd, het verhaal van beppe. Eigenlijk is het verhaal van kleine Jantje. Kleine Jantje waarvan wij alle neven en nichten weten. Want als pake ziek was ijlde hij over haar. Zag hij in ons (of was k het alleen?) haar terug en dacht hij dat ze weer leefde. Praatte hij tegen mij over dingen die ik niet begreep. Tot de koorts was uitgewerkt en hij tot de onthutsende conclusie kwam dat ze helemaal niet meer leefde.

Aan de wand hing haar foto in het kleine kamertje. Een klein blond meisje dat nooit ouder mocht worden. Het verhaal werd opeens weer levend voor me toen ik bij een bijzondere dag voor een jongetje van zes was dat met de brandweer mee mocht. Leukemie. Heel veel nare behandelingen gehad, maar nog alle kansen van de wereld. Kleine Jantje had ook leukemie. Voor haar alleen de ene bloedtransfusie na de andere, want in die tijd konden ze eigenlijk niets anders. En toen ook dat niet meer hielp stierf kleine Jantje. Pake en beppe zijn er eigenlijk nooit helemaal overheen gekomen. Beppe vertelde altijd dat ze zeker een jaar de gordijnen dicht had gehouden. Ze kon de aanblik van spelende kinderen niet verdragen, want haar dochtertje was daar niet meer bij. Ze vertelde ook dat ze wel meewilde de kist in, dat dit verdriet te groot was om te dragen. En ze mat zichzelf een masker aan om alles maar niet te voelen. Daardoor leek ze voor de buitenwereld soms hard. Tot je haar soms huilend in de keuken aantrof. Met een hele grote sigaret in de handen, want ze kon geen sigaretten draaien. Brandvlekken in het tafelkleed, afgedekte tranen op haar schort. Toen ze daarna nog een kind moest verliezen, kwamen denk ik alle verliezen samen. En ze had al zoveel geleden. Haar moeder toen ze nog heel jong was, een broertje of zusje dat later was verdronken. Kleine Jantje keek al die tijd vanuit haar lijstje toe zo leek het. Tegenwoordig zitten ze beide in een lijstje. Mijn beppe en mijn eerste tantje Jantje die nooit een volwassen tante werd. Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)

Auteur

Brenda van Olphen