Meimeringen | Kattenmepper

Lemmer

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zoveel met huisdieren heb. Vroeger, ja toen wel. Onze hond Tasja kregen we als kleine pup. Het bolletje zwarte wol dat we zelf mochten uitzoeken lag elke avond bij me in de kamer totdat ze gewend was zonder moeder te zijn (zielige gedachte vind ik nog altijd).

Nog altijd kan ik haar puppygeur oproepen, net als je dat met een kind kan doen. Toen Tasja later schijnzwanger bleek en er een katje in de straat zonder moeder bleek te zitten, probeerden we de twee samen te laten komen. Het bleek een liefde voor het leven. Tasja zag Jochem (ja ik weet het een bijzondere naam, die ik heb gekozen) niet als kat denk ik. Want bij elke poes die ze zag als ik haar uitliet, eindigde ik in de sloot. De grote zwarte Belgische herder kon ik dan niet houden, ze werd helemaal gek. Jochem was gewoon haar kind en dus blijkbaar geen kat, want die huppelde ondertussen gewoon met ons mee, een grote neus uitstekend naar haar soortgenoten. Ik hield van Jochem en Tasja. Maar op een gegeven moment ging ik het huis uit en lieten zij het leven. In mijn flatjes was geen ruimte voor huisdieren vond ik en ik ging ook steeds meer denken dat een huisdier misschien wel buiten zou moeten leven. Of dat echt zo is, weet ik overigens niet. Vroeger leefden wij ook in een grot en daar moet ik nu ook niet meer aan denken. Feit is wel dat een huisdier op een bovenwoning naar mijn idee niet zo’n goede combinatie is. En ja, ook ik heb last van andersmans huisdieren. Blaffende honden, katten die overal hun penetrante kattenpis achterlaten en natuurlijk hondenpoep. Hoe erg me dat ook stoort het is nooit in me opgekomen om die beesten dan iets aan te doen. Blijkbaar denkt iemand anders daar anders over in Lemmer. Een trieste optelsom maakt duidelijk dat er al veel katten zijn omgebracht met waarschijnlijk gif. Is dat bewust gedaan? Is er iemand die bijvoorbeeld een steenmarter van zijn woning wil verdrijven? Wat ik wel weet is dat het veel leed te weeg brengt. En dat dit moet stoppen. Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)

Auteur

Brenda van Olphen