Meimeringen | Onbeschoft

Lemmer

Mijn man moest door droevige omstandigheden heel snel even terug naar zijn geboorteland. Ons afscheid was triest, maar door werk kon ik niet mee. Het boeken van een vliegreis is tegenwoordig doe-het- zelfwerk. Alles zelf invoeren, zelf je plaats uitzoeken en niet te vergeten betalen, thuis al inchecken en op Schiphol ook nog zelf je bagage in het vliegtuig zien te krijgen. Je hoeft nog net niet zelf een pilotenbewijs te hebben.

Manlief werd opgehaald, dus er moest wel iemand op het vliegveld daar staan. Op de ticket echter een vreemde tijd. We weten hoeveel uur zo’n reisje duurt, wat het tijdverschil is en hoe laat je dus zou moeten aankomen. Maar op de ticket een andere tijd. Toch maar even gevraagd bij de grondhost van Tui. Die had geen idee van tijdverschil, pakte er een boekje bij. Maar iemand die de bagage niet in het doe-het- zelf apparaat kreeg, kwam daar doorheen fietsen. Er moest geholpen worden. En dat deed hij, sprong zo uit ons gesprek. Een moment geduld zei de best aardige grondhost nog wel. Maar dat moment duurde wel heel lang. Daarom een van de andere dames gevraagd, achter de balie met geen klanten. Nooit geweten dat iemand zo onbeschoft kon zijn. Nee, wij mochten niet door het lint lopen en we mochten ook niet naar de balie. En de tijd op de ticket? Ze ging zich niet verdiepen in het tijdverschil en het zou wel met het type vliegtuig te maken hebben dat de vliegreis nu opeens 7 uur duurde in plaats van 6 uur. En toen wandelde ze weg, ons met de mond open achterlatend. Het vliegtuig deed er overigens gewoon 6 uur over. Mijn man stond een uur voor niets te wachten. Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)

Auteur

Brenda van Olphen