Meimeringen | Werk

Lemmer

Mijn lief zoekt werk. In mijn tijd betekende dat in de krant kijken naar sollicitaties, naar het uitzendbureau en naar het arbeidsbureau. Instanties die al heel lang niet meer bestaan of waarvan het op z´n zachtst gezegd niet gewenst is om langs te komen. Als je voorstelt dat het misschien aardig is om even je gezicht te laten zien en in een gesprekje aan te knopen, sturen ze nog net niet een kogel door je telefoon. Bezoek niet gewenst, dat is tegenwoordig de instelling. Je solliciteert in deze moderne tijd via het internet. Met een knop. Daar moet je op drukken en je moet van alles uploaden. En dan weten ze aan de andere kant van de computer of jij geschikt bent of niet. Het is net als een dokter die de diagnose kan stellen door de telefoon zonder je opgezwollen been te zien.

Bovendien moet je tegenwoordig voor het bakken van een frietje al bijna een universitaire opleiding hebben. Werken bij een chipsfabriek in de omgeving bijvoorbeeld. Ervaring met groente, handig zijn en bereid om verschillende diensten te draaien. Hoewel aan al die eisen wordt voldaan, volgt er toch een afwijzing. Bijna een maand later staat de vacature voor de bijna gouden chips nog steeds online. Blijkbaar is er niemand die geschikt is om van groenten chips te maken. Of is de website misschien toch wat achterhaald en wordt op die manier getoond dat er werk is terwijl het er niet is? En wat te denken van websites van uitzendbureaus die volledig onwerkzaam zijn? Geef je als zoekterm Lemmer in en dan een werkgebied van 30 kilometer sturen ze je door naar vacatures die in Zeeland of Limburg liggen. Heel handig. Misschien is dit dan een beter medium. Mijn man zoekt werk. Hij is ICT-er met veel ervaring op het gebied van netwerken. Maar hij kan ook heel veel andere dingen, wil hard werken en is gemotiveerd. En ja hij komt graag langs voor een gesprek. Wel zo handig zo´n gezicht en even een praatje. Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)

Auteur

Redactie