Reportage | Een nacht op pad met de politie

Joure

Wat gebeurt er ’s nachts in de straten van De Fryske Marren? Journaliste Brenda van Olphen ontdekte het tijdens een horecadienst op een zaterdagnacht. Wijkagente Nynke Bonsma nam haar een nacht mee op pad.

Ik meld mij om half negen ‘s avonds op het bureau in Joure. In de kantine zitten twee agenten te eten. Zij zijn net afgelost door collega’s na een lijkvinding eerder die middag. De man uit Lemmer lag al enkele weken dood in zijn woning. Zijn hond is van uitdroging gestorven. ,,Het was een lange dienst’’, zegt een van de agenten. ,,Dat heb je met dit werk. Je kunt niet voorspellen wat je dag brengt. ‘’ We gaan op surveillance. We rijden eerst naar De Stuit in Joure. ,,Hier zijn vaak hangjongeren te vinden’’, vertelt Nynke. ,,In de fietsenhokken van de school liggen vaak drugszakjes, lege drankflessen en andere rommel. Als we mensen aantreffen stuur ik ze weg en of geef ik ze een boete.’’ De fietsenhokken zijn vanavond leeg. Ook de grond is schoon. We gaan verder. Fietsen zonder licht Nynke heeft een aantal werkopdrachten gekregen voor vannacht. De eerste is in Balk. Onderweg komen we in Sint Nicolaasga fietsers tegen waarvan eentje zonder licht rijdt. Als ze een oprit op fietsen, houdt Nynke ze staande. De drie jongens blijken naar een feestje te gaan. Op de vraag waarom de jongen zonder licht fietst, zegt hij dat zijn dynamo te veel lawaai maakt. Ook zijn identiteitskaart kan hij niet laten zien. Na een goed gesprek geeft ze hem een waarschuwing. Op naar Balk. Bij de kerk en de school zijn regelmatig hangjongeren te vinden. Collega’s van Nynke hebben ze al regelmatig gewaarschuwd om te vertrekken. Bij aantreffen gaat de politie in dit geval bekeuren of over tot arrestatie. Maar ook hier is niemand. ,,Het is ook echt rotweer nu’’, zegt Nynke. ,,Het is vanavond niet echt hangweer.’’ We gaan terug naar Joure. In de auto vertelt Nynke dat de drugsoverlast op dit moment heel beheersbaar is. ,,Net als de overlast van de jeugd. ,,Hoe dat komt? De jongeren van nu mogen de kroeg niet meer in. Dat betekent dat ze vaker ergens thuis gaan zitten. Je hebt er geen last omdat ze niet op straat drinken.’’ OV-Jaarkaart Als we bijna bij het bureau zijn, komen we drie jongens tegen die door de regen lopen. Petje op, capuchon over het hoofd getrokken en een joggingbroek aan. ,,Even vragen wat ze hier doen.’’ Ze zijn even aan het wandelen verklaren ze. Nynke trekt haar wenkbrauwen op. Ze wil de identiteitsbewijzen zien. De eerste twee tonen deze zonder problemen. De derde heeft alleen een ov-jaarkaart bij zich. Dat is niet voldoende. De jongen woont vlakbij. Hij mag achterin de auto plaatsnemen. Nynke brengt hem even naar huis, zodat hij zijn ID-kaart kan tonen. Binnen blijkt zijn verhaal te kloppen. Hij krijgt een fikse waarschuwing van de agente en drukt hem op het hart om die kaart altijd bij zich te hebben. Als Nynke de ID-kaart controleert, wordt ze gebeld door de collega’s. De briefing vindt zo plaats in Lemmer. Het is 22.30 uur als we daar aan komen. Hier wordt besproken wie een horecaverbod heeft, wat de afgelopen dagen en nachten is gebeurd en wat opvallende personen in team Sneek zijn. ,,We controleren vannacht onder andere op het deurbeleid’’, zegt operationeel expert Marnix die de briefing doet. ,,Komt er niemand meer binnen na tweeën, staan de portiers op hun plek en wie laat je binnen en wie niet? De interactie met de portiers is dan ook heel belangrijk. Zij zijn onze ogen en oren in het uitgaansleven.’’ Vrijwilligerswerk Na de briefing komt Johan binnen. Hij is één van de vrijwilligers bij de politie en dat doet hij al 32 jaar. Hij was betrokken bij de lijkvinding eerder op de dag. Achteraf heeft het meer impact dan hij had verwacht. ,,Ik bleek de man indirect te kennen. Dat risico loop je als je in je eigen omgeving werkt.’’ Nynke heeft veel bewondering voor de vrijwillige collega’s zoals Johan. ,,Zij moeten dezelfde opleiding volgen als de betaalde krachten. En die is best pittig.’’ Johan vult aan: ,,Vrijwilliger zijn, is wel vrijwillig maar niet vrijblijvend. Maar ik heb meer met recht dan met onrecht. Mijn drijfveer is het kunnen bieden van hulp. Ik ben niet bij de politie voor de actie, maar ik vind het wel een spannend beroep.’’ Het is inmiddels middernacht. We rijden naar Joure voor de zogenaamde horecadienst. Op één van de invalswegen staat de auto van Veiliger Sint Nyk verdekt opgesteld. De twee mannen zijn van de burgerwacht en houden het dorp scherp in de gaten. Nynke maakt een praatje met ze. Veiliger Sint Nyk is drie jaar geleden gestart naar aanleiding van een reeks inbraken in het dorp. Nynke is voorstander van de burgerwacht, maar ziet graag meer samenwerking met de politie. ,,Ik denk dat we door betere afstemming, over kunnen gaan tot een nog meer effectieve inzet. Door de burgers als deze, worden de buitendorpen zeker veiliger.’’ Praatje met uitgaanspubliek Op naar Joure. Aangekomen in de Midstaat maakt Nynke eerst een praatje bij de Stam. Portier Dirk Frowijn laat Iris Hooghiemstra er niet in. Zij heeft haar identiteitsbewijs niet mee. Iris belt een vriendin die wel binnen is op om weer naar huis te gaan. Het is een rustige avond volgens Dirk. Een grote groep dronken mannen heeft besloten om toch naar huis te gaan. Verderop bij Café ’t Hert staat een taxi fout geparkeerd. De dame die opgehaald moet worden, wil eerst haar biertje nog even opdrinken. De chauffeur zet de auto verderop neer. Hij kan nog langer wachten ‘want er draait een leuk liedje’. Ongenode gasten Nynke krijgt een melding van een vechtpartij. Nabij de Hema ziet ze de groep jongeren. Het blijkt een uit de hand gelopen feestje te zijn. Ongenode gasten uit Heerenveen schoppen stennis met Jousters en Sink Nyksters. Dertig mensen staan op straat, waarvan de één meer beneveld dan de ander. En Nynke is alleen. De opgeroepen collega’s moeten naar Sneek voor een andere melding. Een toevallig passerende collega in burger houdt de groep scherp in de gaten. Klappen worden er niet uitgedeeld, maar de sfeer is gespannen. De jongens dagen elkaar uit en proberen Nynke naar hun hand te zetten. Die gaat haar eigen gang en weet de groep na een half uur uit elkaar te drijven. De ene helft vertrekt richting Tigh Barra en anderen gaan naar huis. De Heerenveners blijven hangen. Drie jongens zijn duidelijk op zoek naar meer actie en proberen via een andere straat ook bij de Ierse pub te komen. We rijden met de auto achter ze aan. Nynke vraagt ze vriendelijk om naar huis te gaan. De jongens lachen wat en keren om met de fiets. ,,Ze zeggen wel ja, maar weten ze recht in je gezicht uit te lachen’’, zegt ze later. Respectloos vindt ze het. Rond 02.00 uur rijden we het laatste rondje door de Midstraat. Bij de Stam blijft het rustig. Ook bij ’t Hert is niets loos. Als we later Tigh Barra passeren zien we de Heerenveners de Jousters weer opzoeken. ,,Ik heb ze gewaarschuwd’’, zegt Nynke. ,,Laat ze het nu zelf maar uitzoeken.’’ Deze reportage is een impressie van wat er in de nacht van zaterdag 20 februari op zondag 21 februari gebeurde. Naast de bovenstaande incidenten, was er ook veel politie inzet in Heerenveen vanwege het voetbal. In de dagen na de horecadienst hebben Nynke en haar collega's onderzocht wat de doodsoorzaak van de Lemster kon zijn. Deze is tot op heden nog onbekend. Het meisje van het uit de hand gelopen feestje, heeft samen met haar moeder een gesprekje gehad op het politiebureau van Joure.

Auteur

Brenda van Olphen