De Ontmoeting: Nathalie Droesbeke

LEMMER - In de rubriek De Ontmoeting verhalen over waar mensen elkaar ontmoeten. Deze week is Nathalie Droesbeke aan het woord. Nathalie heeft Stichting Muis Jantje opgericht.

Wie ben je?

,,Mijn naam is Nathalie Droesbeke, ik ben 31 jaar en ik woon in Lemmer. Stichting Muis Jantje is ontstaan door mijn oma. Zij had alzheimer en parkinson. Vroeger was ze coupeuse, ze maakte kleding. Ze trok weleens haar shirt uit haar broek of rok om te meten. Toen dacht ik: ‘Als ik nou een poppetje maak met staarten, dan heeft ze wat om te meten’. Toen ik haar het muisje gaf, zei ze: ‘Nou, dat is leuk voor de kleinkinderen’. Maar hoe erger haar alzheimer werd, hoe meer ze een band opbouwde met het beestje. Zeker toen ze bedlegerig werd heeft ze het niet meer losgelaten. Ik wilde voor mijn oma een vorm haken die lekker in de hand ligt. Toen ik daarmee klaar was, leek het op een muis.”

Hoe kwam het dat je daarna meer muizen ging haken?

,,Toen mijn oma overleed, vroeg mijn opa kort erna of ik er een paar wilde maken voor de dagbesteding waar ze heen ging. Dat deed ik en een week later belde mijn opa en zei: ‘Nathalie, ze hebben er meer nodig, want ze maken ruzie’. De muizen heten Jantjes, vernoemd naar mijn oma. Toen ontstond eigenlijk ook het idee om het op Facebook te zetten. Het idee erachter was: als ik vijf anderen diezelfde glimlach kan geven als oma, dan is het het al waard. In een week tijd hadden we ineens duizend leden op Facebook. Ik kreeg ook een berichtje van Sandra en zij wilde mij wel helpen, want er moesten opeens allemaal dingen geregeld worden.”

Wat is er zo bijzonder aan een Jantje?

,,Een Jantje kan iemand steun bieden. Je hebt verschillende manieren om er mee om te gaan. Je kunt een Jantje lekker vasthouden, er in kneden, maar ook friemelen aan de staarten bijvoorbeeld. Wat we ook vaak terugkrijgen, is dat mensen niet meer het gevoel hebben dat ze alleen zijn. Dat ze een soort van maatje hebben. Een Jantje mag bijvoorbeeld ook overal naartoe. We hebben ook een verhaal van iemand die een Jantje mee heeft genomen in de MRI. Dat gaf diegene ook het gevoel dat ze niet alleen was. We zeggen zelf vaak: ‘Het is de magie van het Jantje’.”

Hoe ga je nu te werk?

,,Er hebben zich haakster bij ons aangesloten, maar ik haak ook nog zelf. Er zitten wel eisen aan het maken van een Jantje. Hij moet bijvoorbeeld binnen een bepaalde maat vallen. Is het Jantje veel te groot is, dan ligt ie niet meer lekker in de hand. Om dit te keuren, hebben we ook keurmuizen. Een keurmuis verzamelt alle muizen in zijn of haar omgeving, wast ze, keurt ze, verpakt ze en dan pas vertrekken ze. Niet iedereen kan zomaar zijn muis wegbrengen. Dat is ook vanwege de veiligheid. We hebben strenge eisen over de staarten. Mensen kunnen het muisje namelijk in hun mond stoppen, hebben vaak niet meer genoeg kracht om het eruit te halen en als de staarten te lang zijn, dan kunnen ze in de keel verzakken. Bij elke muis die goedgekeurd is, zit een officiële brief met een keurmerk.”

De Jantjes gaan inmiddels de wereld over toch?

,,Ja, klopt. Ze zijn al naar Zweden, Duitsland, België, daar hebben we ook een keurmuis, Korea en naar Saba opgestuurd. Ze gaan overal heen. Vooral naar zorginstellingen. Onze hoofddoelgroep bestaat uit mensen met alzheimer of parkinson. Ik denk dat we in totaal inmiddels duizenden Jantjes hebben uitgedeeld. We zijn nu ongeveer vier jaar bezig. Eerst via een burgerinitiatief en nu zijn we sinds een paar weken een stichting. We zijn een non-profitorganisatie. Ik had nooit gedacht dat ik zoveel muizen zou versturen. Als ik vijf mensen blij kon maken, was dat voor mij al genoeg. Het werkte goed bij mijn oma, maar dan ga je er niet vanuit dat het bij heel veel mensen werkt. Dat is wel bijzonder.”

Wat hoop je te bereiken met de stichting?

,,Voor mij is het belangrijk dat iedereen zo’n popje mag hebben. Iedereen mag een Jantje hebben. Iedereen verdient zo’n Jantje. Het kan iedereen steun geven. Dat willen we ze graag bieden. Haaksters kunnen we ook altijd goed gebruiken. De laatste middag van de maand hebben we in 't Lemster Wolhús van 14.00-16.00 uur een haakmiddag om Jantjes te haken. Iedereen kan aansluiten om het te leren of om gewoon gezellig te haken. Naast Jantje, hebben we sinds kort ook Gerrit. Dat is een gehaakte muis die voor sponsoring is bedoeld en ontworpen is op basis van een Jantje. Gerrit is vernoemd naar mijn opa. Het idee erachter is dat Gerrit en Jantje dan weer samen zijn.”

Mieke van Veen