Zomerserie | Theetuin Wijckel: 'Zoals de wind waait, waait mijn rokje'

WIJCKEL - ,,Dit voelt echt als vakantie’’, zegt een vrouw tegen haar dochter. Een kan thee staat op tafel. Daarnaast staan schoteltjes met scones. Theetuin Under de Toer in Wijckel nodigt uit om te onthaasten. Zwierige kleedjes, weelderige bloemen en de stilte trekt de toeristen aan. Alleen de kakelende kippen hebben het druk.

Eigenaresse Jitske van Luit loopt naar een tafeltje met haar dienblad vol lekkernijen. Haar man Maarten van Luit brengt de bestelde tosti. De vier tafeltjes zijn allemaal bezet. ,,Dit is het eerste seizoen dat de theetuin geopend is’’, vertelt Jitske. ,,En het loopt als een trein. Ik houd het bewust kleinschalig. Vier tafels is voor nu voldoende.’’ In de hoek, onder de boom, rusten Piet en Sylvia Klok uit Utrecht uit. Ze hebben een route gefietst langs de knooppunten. ,,We liggen met onze boot in de haven van Balk’’, vertelt Piet. ,,Wij volgen de knooppunten. Die routes brengen je langs de mooiste plekjes. En toen kwamen we deze tuin tegen. Wij zijn nu tweeëneenhalve week onderweg. En zolang het weer goed is blijven we nog even varen’’, gaat Sylvia verder. ,,We hebben een bijzondere boot: een oude Friese salonboot uit 1909. Piet heeft deze helemaal opgeknapt en er een open boot van gemaakt. Voor de nacht en regen kunnen we een tentje opzetten. Zo’n lage boot is erg praktisch; we kunnen onder elke brug door.’’ Het eindpunt van de reis is voor het echtpaar Groningen. Een oud-collega van Sylvia heeft daar een camping. ,,Het is het punt dat we weer terug gaan en dan door Drenthe. Maar gebonden aan tijd zijn we niet. Zoals de wind waait, waait mijn rokje.’’ Een uur, twee uren, iedereen heeft vakantie in de Theetuin. ,,En daar ga ik ook van uit’’, zegt Jitske. ,,Afgelopen week was hier een mevrouw die gek werd van de blaffende honden op de camping. Toen is ze hier de hele middag gaan zitten met haar laptop. Aan het einde van de middag kwam haar gezin er ook bij. Ze heeft genoten van die dag.’’ Een tafeltje verderop nemen vier zestigplussers plaats. ,,Selfie!’’ roept één van de mannen. De foto’s worden giebelend bekeken. Het gezin aan het tafeltje daarnaast maakt zich weer op voor vertrek. De uitgetrokken slippers gaan weer aan. De vader zet de fietsen klaar voor zijn meiden. ,,Gaan jullie mee? Dan gaan we weer verder. Terug naar de camping.’’ Al kletsend stappen ze op de fiets. Ze draaien zich nog even om naar Jitske ,,Bedankt voor de gastvrijheid. Tot de volgende keer!’’ Tekst en foto's: Brenda van Olphen