De Ontmoeting: Hans Arentsen

LEMMER - In de rubriek De Ontmoeting verhalen over waar mensen elkaar ontmoeten. Deze week is Hans Arentsen aan het woord. Hans is huisarts in Lemmer en vertelt over het project Lichte Traumazorg Lemmer.

Wie ben je?

,,Mijn naam is Hans Arentsen, ik ben 50 jaar en ik ben nu 18 jaar werkzaam als huisarts in Lemmer. Sinds januari 2017 bieden de Lemster huisartsen lichte traumazorg aan op het Zorgplein in Lemmer.”

Hoe is dat zo gekomen?

,,Het idee om lichte traumazorg aan te bieden kwam van de patiënten zelf. Sinds de ingebruikname van het Zorgplein is het voor patiënten mogelijk om röntgenfoto’s te laten maken. In het geval van een botbreuk moesten patiënten echter alsnog doorgestuurd worden naar de EHBO van het ziekenhuis, 25 kilometer verderop in Sneek of Heerenveen. Ook als het ging om een betrekkelijk eenvoudige behandeling als het aanleggen van een mitella of een gipsspalk. Het waren de patiënten zelf die na een lange dag op de EHBO thuiskwamen en tegen mij zeiden: ‘Dokter, ik ben goed geholpen in het ziekenhuis, maar had u dat nou niet zelf kunnen doen?’”

Wat heb je daar toen mee gedaan?

,,Toen dacht ik: laten we contact opnemen met de chirurgen in Heerenveen en Sneek om te horen of er niet een lijst te bedenken is van lichte botbreuken waarvan de chirurgen zelf zeggen: ‘Die behandeling kan heel goed door een huisarts gedaan worden’. Ik ben toen met verschillende mensen in gesprek gegaan, onder andere met Catrien Schuurman van ROS Friesland, een ondersteuningsorganisatie voor de eerstelijnszorg. Met dokter Breet, die gelijk enthousiast was om aan het project mee te doen. Met de traumachirurgen en met de afdeling radiologie van het Antonius ziekenhuis. Ik heb ook contact gezocht met zorgverzekeraar De Friesland om te onderzoeken of de behandeling voor vergoeding in aanmerking kon komen. Het was een langdurig traject maar uiteindelijk hebben dokter Breet en ik een training gekregen van de gipsverbandmeester uit Sneek en konden we in 2017 van start gaan met het verlenen van lichte traumazorg aan patiënten uit Lemmer en omliggende dorpen. Het is echt een samenwerkingsproject van zorgverleners geworden; van huisartsen en medisch specialisten samen.”

Er is ook een onderzoek aan gekoppeld toch?

,,Ja, dat klopt. Ik heb de universiteit van Groningen benaderd of zij interesse hadden om er een onderzoeksproject van te maken. En dat is gelukt. Het onderzoek is in september 2017 van start gegaan. Het onderzoek dient om op drie verschillende vragen antwoord te krijgen: Heeft de behandeling van dit soort trauma’s in de huisartsenpraktijk dezelfde kwaliteit als de behandeling op de spoedeisende hulp van het ziekenhuis? Hoe staat het met de patiëntentevredenheid, vinden mensen het wel fijn om bij de huisarts behandeld te worden? En hoe zit het met de kosten, is de behandeling even duur als in het ziekenhuis of juist goedkoper dan in het ziekenhuis? Het onderzoek zal twee jaar duren.”

Wat moeten mensen verder weten over deze lichte traumazorg?

,,We merkten dat mensen in het begin nog niet bekend waren met deze wijze van behandeling. Met name ook de andere huisartsen in Lemmer en omgeving moesten wennen aan het idee dat ze mensen met lichte trauma’s ook naar ons konden verwijzen in plaats van naar het ziekenhuis. Wat verder een belangrijk onderdeel van onze werkwijze is, is dat wij via een beveiligde WhatsAppverbinding in verbinding staan met de dienstdoende traumachirurg in het ziekenhuis. We sturen de röntgenfoto’s door en bepalen samen met de chirurg wat de beste behandeling voor de patiënt is. Soms kan de behandeling prima bij de huisarts, maar soms is de blessure dermate ernstig dat behandeling beter in het ziekenhuis plaatsvindt.”

Hoe bevalt het aanbieden van lichte traumazorg tot nu toe?

,,Dokter Breet en ik vinden het ontzettend leuk om te doen. En we merken aan de reacties van de mensen dat ook zij het heel prettig vinden. Ze hoeven voor behandeling minder lang te wachten en minder ver te rijden. En een prettige bijkomstigheid is dat zorgkosten die in de huisartsenpraktijk gemaakt worden, niet ten koste gaan van het eigen risico.”

Mieke van Veen