60 jaar getrouwd: ‘Ze reden 110 kilometer op de brommer om elkaar te kunnen zien’

LEMMER - Albert van Greven (83) en Grietje van Greven-Schothorst (79) uit Lemmer zijn 8 augustus 60 jaar getrouwd. Albert is geboren in Oude-Pekela en Grietje in Lemmer. ,,Ze moesten trouwen, want dan kregen ze een huis toegewezen. Dat was in die tijd zo”, zegt dochter Trijnie de Vries.

De twee kregen in 1957 een relatie. Dat kwam omdat Albert (werkzaam bij Bruynzeel) een klus had in het Flevohuis, de oude gymnastiekzaal. Daar moest een parketvloer gelegd worden. Hij zat in de kost bij de buren van de ouders van Grietje. Omdat Grietje daar wel vaak over de vloer kwam, vielen ze elkaar op en kregen ze verkering.

,,Albert ging vaak met zijn brommer (Magneet) heen en weer vanuit Oude-Pekela naar Lemmer en ze gingen ook samen heen en weer en dan om en om rijden om elkaar te kunnen zien. Dat was 110 kilometer rijden en ze deden er drie uur over.”

Nadat ze trouwden, woonden ze eerst drie jaar in Lemmer, toen 34 jaar in Echtenerbrug en nu wonen ze sinds 23 jaar weer in Lemmer. Het echtpaar kreeg drie kinderen en heeft zeven kleinkinderen en twee achterkleinkinderen.

Albert heeft vanaf zijn vijftiende tot 1988 gewerkt als timmerman en ging later de scheepsbouw in. ,,Wat zijn ogen zagen, maakten zijn handen. Hij heeft twee boten zelf gemaakt voor privé en een stacaravan waar wij als gezin vaak gebruik van hebben gemaakt.” Van 1992 tot zijn 65e werkte Albert als cursistenbegeleider in de cascobouw. ,,Wat hij met plezier deed; om het vak door te geven.”

Grietje heeft even als leerling-verpleegster gewerkt en later nog bij D.E.. Daar moest ze stoppen omdat ze ging trouwen. ,,Wel heeft ze altijd bij mensen in de huishouding gewerkt. Vroeg op en dan eerst bij haarzelf schoonmaken en dan bij anderen. Want poetsen kon ze.”

Het echtpaar gaat nu graag samen een patatje eten bij Self-Resto in Lemmer of kibbeling bij Foe. ,,Ze vinden het ook leuk om samen een spelletje te spelen, rummikub of elk een puzzelboekje maken. Grietje mag graag lezen en de hobby van Albert was altijd om in het hok de mooiste dingen te maken zoals tafels en kasten.”

,,Ze doen alles nog zelf, soms met een beetje hulp van kinderen en kleinkinderen. We hopen dat ze nog lang in gezondheid van elkaar mogen genieten en wij als kinderen zijn erg trots op heit en mem, want hun leven is niet altijd over rozen gegaan.”