Meimeringen | Vrije meester Eije

We waren tieners en zaten in ons eerste jaar op de openbare mavo in Lemmer. We hadden tot dan heel traditioneel onderwijs gehad. Rijtjes vermenigvuldigen in je geheugen stampen, teksten goed leren doorgronden, spellingsregels. Met discipline geleerd en ons hele leven wat aan gehad.

Maar niet zo dat je je eigen emoties vrij baan mocht geven. En toen stond hij daar opeens voor de klas. Eije Wiersema. Een grote man met een grote bril voor een klas vol tieners wiens hormonen met hun aan de haal waren. Een man met een behoorlijk stemvolume. En met een heel eigen stijl van lesgeven. In de eerste les liet hij Janis Joplin op ons los. Sommigen hadden wel van haar gehoord, maar de meerderheid hield het bij het toen zo populaire Abba.

De les met Janis Joplin herinner ik me nog als de dag van gisteren. Hij zette de plaat op (ja, cd´s waren er toen nog niet) en vroeg ons aan vrije expressie te doen. Vrije wat? Laat je gaan zei hij. Zing mee, dans en laat daarmee zien wat je voelt. Schreeuw net als Janis doet.

We zaten elkaar aan te kijken en geen van ons durfde het aan. We vonden het gek, we schaamden ons om dat te doen. En hij doordrong ons van het feit dat er niets mis is met je emoties omtrent van alles en nog wat, maar ook niet als het gaat om muziek, teksten in muziekstukken of je eigen gedachten. Maar dat besef kwam pas later.

Op die dag durfde niemand zijn ware gevoelens over deze specifieke muziek te laten zien. Laat staan dat er iemand durfde te dansen, te bewegen op de muziek. Maar hij wel. Hij liet zijn grote lichaam meebewegen, schreeuwde dingen toen Janis ook schreeuwde. In mijn beleving zei hij er ook nog iets bij als ‘Wees vrij’ of ‘Voel je vrij’, maar dat kan ik me ook ingebeeld hebben.

Hij maakte op mij in ieder geval veel indruk en is dat blijven doen. Ook nadat ik de mavo al lang had afgesloten vond ik het een eer om met hem te praten. En ik leerde van hem dat het goed is om vrij te zijn en je vrij te bewegen.

Een paar weken geleden zag ik zijn overlijdensbericht staan. Vrijheid dacht ik. Dat gaf je ons. En ik zette Janis nog een keer op. Voor vrije meester Eije.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)