Meimeringen | Fan

Ik zat op de Grote Markt in Groningen met een vriend en sprak de legendarisch achterlijke woorden:’Dat Songfestival is toch vooral interessant voor homo’s.’

Let wel: nadat hij me net had verteld dat hij elk jaar afreisde naar de stad waar dat festival werd gehouden. Achteraf kon ik me wel voor mijn kop slaan, want raar was mijn zin helemaal niet bedoeld. Hij kon vervolgens niet veel anders dan onmiddellijk uit de kast komen. Maar eerlijk: ik had daarvoor echt geen enkel benul van zijn geaardheid en vond dat ook absoluut niet relevant. Maar toch. Hij sprak de even legendarische woorden:’Maar dat klopt toch ook, je weet toch wel dat ik homo ben?’ En daar zit je dan met je mond vol tanden. Waarom ik die domme woorden sprak heb ik me later nog wel eens afgevraagd, maar toen ik zaterdag intens gespannen naar het festival zat te kijken dacht ik wel het is ook wel een beetje meer een feest voor mannen die van de mannenliefde zijn dan voor de heteroseksuele soort.

Was dat al zo toen ik jongere was en ik enorm fan was? Conchitas deden er in mijn beleving niet mee en alles was geloof ik wel wat minder extravagant dan nu, of dat denk ik alleen maar. Wat ik wel weet: we keken en masse met de hele buurt in onze pyjama. En we genoten: mochten opblijven, de punten tellen, meezingen in de haarborstel en dan hopen op een eerste prijs. Dingedong won, ik weet het nog. Wat waren we blij. En we konden elke noot meezingen. Na Dingedong verloor ik dat gevoel heel lang. Tot Duncan. Met dat geweldig lied. En die fantastische peilingen. Dus ik moest en zou in mijn pyjama dat her- en meebeleven. Ik lag met een mini-tv-tje in mijn bed elke minuut van de ‘may I have your votes please’ (dat al lang niet meer zo gaat) te volgen. En werd met de minuut blijer. Vroeg me af waarom we niet ergens in een kroeg zaten met anderen die het ook zo spannend vonden om dan de champagne te laten poppen.

En toen was er na die enorme euforie van de overwinning ook nog een special bij Jeroen Pauw. Oude songfestivalzangers en zangeressen, al die liedjes kwamen voorbij en het leven in blijdschap trok aan me voorbij. Kortom ik ben weer fan. Maar hopelijk zonder achterlijke uitspraak.

Meisje (www.meisjelemmer.blogspot.com)