De Ontmoeting: Aaltje Pen

Lemmer

In de rubriek De Ontmoeting verhalen over waar mensen elkaar ontmoeten. Deze week is Aaltje Pen aan het woord. Aaltje ontving dit jaar op Koningsdag een lintje.

Wie ben je? ‘Mijn naam is Aaltje Pen, ik ben 61 jaar en ik woon in Delfstrahuizen. Ik was het er eigenlijk niet mee eens dat ik een lintje zou krijgen. Ik zei namelijk altijd: ‘Ik hoef geen lintje’. Er zijn zoveel mensen die een lintje verdienen en die krijgen het niet. Ik heb eerst even geprotesteerd, maar ze hebben me toch omgepraat. Alles wat geregeld was en wie er aan mee heeft gewerkt om mij een lintje te gunnen, ik dacht: wie ben ik dan om ‘nee’ te zeggen. Het was uiteindelijk een hele bijzondere dag.’ Hoe zag Koningsdag 2017 er voor u uit? ‘Ik had helemaal geen vermoeden dat ik een lintje zou krijgen. Ik wilde met een vriendin naar Canada op reis en zij zei dat we die ochtend om half negen wel naar het reisbureau in Joure konden om de reis te boeken. Ik vond dat wel vroeg, maar zij zou wel informeren of het dan al open was. Toen we daar aankwamen, zag ik onze dochter en toen wist ik het wel. Toen heb ik wel even mijn emoties geuit en gezegd dat ik het niet wilde. Ik vond het wel fijn dat ik niet meteen bij het gemeentehuis aankwam. Maar toen werd mijn dochter al gebeld met de vraag waar wij bleven. Van het reisbureau naar het gemeentehuis over de Midstraat ben ik tot mijzelf gekomen en heb ik de knop omgezet.’ Een van de redenen waarom u het lintje kreeg, was omdat u mede-oprichter bent van de Zonnebloem afdeling Echten. Hoe is die afdeling opgericht? ‘Een vrouw uit het dorp verhuisde naar Wolvega en daar zat een afdeling van de Zonnebloem. Zij kwam later weer terug en zei tegen mij: ‘Is dat niet iets voor hier?’ Dat wilde ik wel proberen. We hebben nog een paar mensen verzameld, hebben eerst een jaar vooral veel vergaderd en toen na een jaar zijn we opgericht. Dat is nu 23 jaar geleden. Ik ben nog steeds betrokken bij de Zonnebloem. Afgelopen zaterdag zijn we in een busje met zeven gasten naar het bloemencorso in Eelde geweest.' U bent ook actief bij de Vrouwen van Nu Lemsterland ‘Ja, daar ben ik als 35 jaar actief lid. Ik heb veel vrijwilligerswerk gedaan en vroeger heb ik er veel cursussen gevolgd waardoor ik veel heb geleerd. Ik heb ook in het bestuur gezeten, maar daar zit ik nu niet meer. Wel ben ik penningmeester bij Vrouwen van Nu Fryslân, maar dat is totdat er een nieuwe penningsmeester is gevonden.’ Waarom vindt u het werk dat u doet zo leuk? ‘Ik vind het gewoon leuk om wat voor anderen mensen te betekenen, je leeft niet alleen voor jezelf. En ik kom met heel veel mensen in aanraking en allemaal mensen die heel verschillend zijn. Mensen met verschillende beroepen, verschillende ideeën, daar houd ik wel van. Ik hoef niet altijd in hetzelfde kringetje te zitten. Wat voor een ander betekenen, dat vind ik belangrijk. Dat heb ik van huis uit ook meegekregen. Mijn moeder had ook een druk bestaan als boerin, maar die deed er ook heel veel vrijwilligerswerk naast.’ Wie zou u een lintje willen geven? ‘Ik zou heel veel mensen een lintje willen geven. Ik had me moeder een lintje willen geven, maar die is in december overleden. Verder wil ik niet specifiek iemand noemen, er zijn zoveel mensen die het verdienen. Er zijn heel veel mensen die heel veel goed doen.’ Mieke van Veen

Auteur

Redactie