‘Vrouwen moeten sterker worden’

Lemmer

Pieta Kronemeijer (57) en Akim Traore (44) uit Lemmer vertrekken voor negen maanden naar Guinee. Na vijf jaar plannen, hebben ze de knoop doorgehakt. Volgende week begint de reis.

Door zich (tijdelijk) te vestigen in het West-Afrikaanse land, hopen ze het verschil te kunnen maken voor met name vrouwen en jonge meiden. In 2011 hebben ze samen Stichting Guela Bomah opgericht. In 2012 is er mede dankzij hun hulp een school gebouwd. Op dit moment wordt gewerkt aan een medische post. Dit moet een hygiënische, veilige plek worden waar vrouwen kunnen bevallen en pre- en postnatale zorg kunnen krijgen. Daarnaast kunnen andere mensen er terecht voor medische hulp. Ook zal er voorlichting gegeven worden over hygiëne, vrouwenbesnijdenis, het voorkomen van tienerzwangerschappen en het HIV/aidsvirus.

‘We moeten het nu gewoon doen. We zijn nu lichamelijk nog fit’, zegt Pieta over het avontuur. Pieta werkt op de CBS De Regenboog in Creil als juf. Ze heeft verlof op kunnen nemen. Het idee om naar Guinee te verhuizen is vijf jaar geleden ontstaan. In 2011 bezocht ze het Afrikaanse land voor het eerst. Haar onderwijshart brak toen ze een 35 jaar oude vervallen school zag in het dorp. Pieta en Akim besloten een stichting op te starten om de kinderen te helpen. ‘De mensen hadden zelf al plannen liggen. De uitvoering ging stapje voor stapje. Hadden ze weer wat geld, dan werd een muurtje opgeknapt. Vervolgens lagen de werkzaamheden weer een tijd stil totdat er genoeg geld was voor het volgende stukje.’ Met hulp van de Lemsters wordt sinds 2012 in de nieuwe school les gegeven.

In overleg met de dorpsoudsten werd besloten om een medische post op te richten. Een voorwaarde voor Akim en Pieta is dat de vrouwen goed behandeld worden. Akim houdt er onconventionele ideeën op na, volgens zijn familieleden. ‘Ik ben de gekke oom’, zegt hij. ‘Ik ga condooms kopen met mijn neven. Dat zijn ze niet gewend. Seksuele voorlichting bestaat hier nauwelijks’. Akim komt uit een polygaam gezin. Het is een manier van leven waar hij op tegen is. ‘De vader speelt geen enkele rol in het gezin. Hij is niet meer dan de verwekker. Het kind kan voor liefde alleen bij de moeder terecht. Alles is mama. Papa is er nooit. Ik vind daarom dat we de vrouwen sterker moeten maken’.

Akim is opgegroeid in Liberia. Hij had een goede baan als tussenpersoon voor boerenbedrijven en groothandels. Door de burgeroorlog was hij genoodzaakt om te vluchten. Twaalf jaar geleden kwam hij naar Nederland. Akim en Pieta ontmoetten elkaar tien jaar geleden. Pieta gaf les aan vluchtelingen op het azc in Lemmer. Akim zat bij haar in de klas.

Terug naar Liberia hoeft van Akim niet. Zijn familie vluchtte naar buurland Guinee en woont daar nog steeds. De stad waar zij zich nu gaan vestigen, ligt in het puntje van Guinee, tussen Liberia en Ivoorkust in. De politieke toestand is volgens het stel stabiel. Maar dreiging kan ook uit een hele andere hoek komen. Akim woont drie maanden per jaar in Guinee om dat lopende projecten in goede banen te leiden. Zo ook in maart 2014, het begin van de ebola-uitbraak. Akim reisde door het gebied en was net op weg naar Nederland. Hij raakte niet besmet, maar dertien mensen uit het dorp overleden aan het dodelijke virus. In maart 2016 werd het laatste slachtoffer gemeld. Nog iedere dag worden de mensen in Guinee geconfronteerd met ebola. Op het vliegveld en bij de ingang van overheidsgebouwen wordt de temperatuur opgemeten. Koorts is één van de eerste symptomen.

Het is dit land waar Akim en Pieta hun hart hebben verpand. ‘We komen sowieso terug na die 9 maanden’, zegt Pieta. ‘En dan kijken we wel hoe het verder gaat. Maar voor nu heb ik heel veel zin om hier een nieuw leven te starten’.


Auteur

admin