Muzikale rondreis

LEMMER

Voor Wiebe is het een paar jaar geleden begonnen, maar hij heeft nu al een aantal juweeltjes op zijn naam staan. Gezegend met een prachtige warme stem en een virtuoze beheersing van de piano hebben we te maken met een groot Fries talent. We zullen nog veel van hem horen. Het concert komt wat moeizaam op gang. Met een tweetal Eagles-nummers (Desperado en Take it Easy) moeten de mannen en ook de matig gevulde tribune nog opwarmen. Maar als bij ‘Take it Easy’ Wiebe zijn warme tweede stem er in gooit, is er de klik. Dan kunnen de erna volgende oude ‘De Kast’-nummers probleemloos worden gezongen.

Het genieten is begonnen. Zeker als Wiebe met een eigen nummer excelleert. Toch zakt de kwaliteit in ‘Een teken van leven’ enigszins weg als beide manen elkaar ietwat overschreeuwen. Iets wat tijdens het concert wel vaker gebeurt. Maar als Wiebe het lied over de ‘Krystbeam’ zingt, valt alles weer op zijn plaats. Met een wel heel erg leuke a capella uitvoering van het overbekende en overal grijs gedraaide ‘In nije dei’ weten Syb en Wiebe te scoren. Heel mooi en goed bedacht. ‘De tijd tikt door’. Dat heeft Syb maar al te goed begrepen. Door Wiebe de ruimte te geven die hij verdient, stijgen ze beiden regelmatig boven zichzelf en elkaar uit. Het overschreeuwen is van de baan. Dan bewijzen ze in kleine liedjes hun vocale talenten.

Jammer is het als Wiebe’s song ‘Love Come Close’ door lawaai achter de coulissen wordt verstoord. Het begon zo mooi. In derde instantie zingt Wiebe het alsnog, maar de mooie glans van het begin van de eerste keer is er ietwat af. Toch wel jammer voor een overigens schitterend gezongen liedje. Syb en Wiebe geven ook ruimte aan ingebrachte verzoeknummers van het publiek. We zien twee dames (groupies?) samen met Syb en Wieb optreden. Wel heel erg jammer is het als een Lemster een voorgesteld Kast-nummer niet mag brengen. ‘Ik kan het niet meer’, is het toch wel onbevredigende antwoord van Syb. Een lichte smet op het overigens mooie en fijne concert.


Auteur

Redacteur