Familiekiekjes in tulpenpassepartout

Emmeloord

‘Muy bueno”, klinkt het in een tulpenveld aan de Onderduikersweg uit de mond van Victor en Juanis Gonzalez uit Mexico. De twee logeren bij hun dochter Xiomara en Vincent Hollaar in Almere en genieten van de tulpen in de Noordoostpolder.

De kleurige tulpentapijten maken indruk op de bezoekers uit Latijns-Amerika. Met een foto waar tulpen het passe-partout vormen van een familieplaatje trekken ze verder naar andere bollenakkers. En dat geldt voor duizenden bezoekers van de Tulpenroute. Michiel en Wijnanda Heslinga uit Almere schieten ook een plaatje tussen de tulpen. ,,We waren eerder bij Lisse, maar hier is veel meer ruimte. Daar zijn de tulpenvelden dichter bijelkaar maar zie je op iedere foto wel bebouwing. Dat is hier niet het geval.” De klassieke tulp in het witte veld kan de twee bekoren, maar Wijnanda wil op de tulpenroute vooral de papegaaitulpen scoren en de exemplaren met rafeltjes. Op weg naar de tulpenvelden in de polder genoten ze overigens ook al van de gele koolzaadvelden langs de A6 willen ze nog wel kwijt. Tulpenverkoop Op de Westermeerweg bouwt Sjoerd de With juist zijn tulpenstalletje op. De 18-jarige marketingstudent aan de Hanzehogeschool in Groningen komt op alle vrije dagen naar de polder om de tulpen van zijn eigen kwekerij te verkopen. ,,Ik verkocht al toen ik nog maar 8 jaar was en kocht dan bij broeiers in. Ik vind dit prachtig en ben nu ook zelf tulpen gaan kweken. Ik heb nu een half bed van 100 meter en verkoop mijn tulpen op Urk en langs de route op mijn vrije dagen. Morgen zit ik weer in de collegebanken”, zegt hij Koningsdag. ,,Zo verdien ik wat centjes bij en als de tulpenhandel weer voorbij is, doe ik weer de afwas in een restaurant”, lacht de student op de winderige dijk, waar hij nog voordat het stalletje staat al zes bossen aan de man gebracht heeft. ,,En er komen nog mooie dagen aan”, voorspelt hij. Nieuw op de tulpenroute is het Tulpenbelevingsveld aan de Creilerweg bij kwekersfamilie vader Jan en zoon Jordy van Meer. De activiteiten voor kinderen en kunst en muziek moeten van de tulpenroute ook een leuk familie-uitje maken en dat lijkt een gouden greep. Slump was niet van plan alle dagen de tent en het terras te openen, maar vanwege de drukte is het alle dagen open. Ook het uitkijkpunt over de velden spreekt aan. Het biedt de tulpentoeristen met hun camera’s een ander perspectief op de tulpenzee. Jan Tijsma uit Oudemirdum aanschouwt de velden en vindt dat er op de 101 kilometer lange tulpenroute wel heel veel kilometers zijn zonder tulpen. ,,Het lijkt wel alsof er veel minder tulpenakkers zijn.” Kweker Van Meer laat weten dat er juist 5 procent meer areaal aan tulpen is. ,,Maar de velden liggen niet altijd aan de weg. We zitten met de vruchtwisseling om de zes of acht jaar. De route is toch behoorlijk compact. De tulpenroute is beperkt tot de noordelijke helft van de polder. In het verleden ging de route ook wel door het zuiden. De dorpen willen het graag, maar er is duidelijk gekozen voor de concentratie rondom de tulpenvelden.” Hobbykweker Op het drukbezochte proefveld bij het tulpeninformatiecentrum stappen Rian (6) en Han (4) den Boer tussen de tulpen. De twee weten precies waar ze moeten lopen, ze bezeren geen tulp. Het zijn de kleinkinderen van kweker Henk van Drie uit Emmeloord. Op het veld staan honderden van de liefst 1800 soorten van de hobbykweker die oude soorten tulpen in stand houdt. ,,Overdag doe ik de selectie bij een kweker en ’s avonds ben ik hier voor het koppen en bloem afhalen”, vertelt de drukke 65-jarige. Hij is het hele jaar druk met ‘zijn’ soortjes. ,,Straks weer drie weken rooien, drie weken pellen en dan weer drie weken planten. ,,Bij het rooien moet ik echt de bollen op naam in een zakje doen, want anders kom ik er in om.” Of Van Drie volgend jaar weer zijn soorten kan tonen aan het Creilerpad is niet duidelijk. ,,Het is jammer dat provincie en gemeente er geen geld voor over hebben. Het is veel werk, maar ik heb het idee dat er nu meer geïnvesteerd wordt in alles om de tulpen heen, dan om de tulpen zelf. Ik zou graag zien dat er grond beschikbaar komt voor de proeftuin.” Zonder het veld is de Tulpenroute echter niet compleet. ,,Hier komen mensen ideeën opdoen. De kleurrijke bollenvelden zijn mooi, maar hier zie je de variëteit en schoonheid van iedere afzonderlijke tulp.” Cees Walinga

Auteur

redactie