Recensie | Voorjaarsconcert Excelsior sfeervol met lekkere muziek

Lemmer

Het voorjaarsconcert van muziek- en zangvereniging Excelsior in de Gereformeerde Kerk stond afgelopen zaterdag in het teken van de jaren ’70 en ’80 muziek.

Een behoorlijk gevulde kerk heeft een leuke en muzikaal aantrekkelijke avond meegemaakt. De kerk was sfeervol aangekleed. Overal hingen hoesjes van singeltjes uit die tijd. Zowel de Harmonie als het Zangkoor brachten een keur aan liedjes uit de jaren ’70 en ’80. Dat vooral de Beatles en ABBA op het repertoire stonden mag geen verrassing zijn. Het is best een riskante onderneming om de immens populaire liedjes door een Harmonieorkest te horen spelen. Dirigente Anneke Bosma heeft haar uiterste best gedaan het orkest lekker te laten spelen. Bij de medley van Beatles liedjes (Michelle, Ticket to Ride, Yesterday en Obladi oblada) komt de Harmonie moeizaam op stoom. Hier en daar gaat het niet even lekker, maar aan het eind komt de gang er in en zie je de orkestleden voluit gaan. En klinkt het gelijk een stuk beter. Ook bij de volgende nummers ‘Hotel Californië’ en ‘Up Town Girls’ zie en hoor je de worstelingen in de Harmonie. Ook de ondersteuning van gitarist Richard kan de muziek niet oppeppen. Gelukkig zie je het plezier in het musiceren. Op zeker moment uit zich dat ook in de zuiverheid van het muzikale geheel. Dat Excelsior een fijne club muzikanten en zingende mensen is, blijkt wel uit het feit dat er vier jubilarissen zijn. Twee bij de Harmonie en twee bij het Zangkoor. Voorzitster Gea Lip heeft het er maar druk mee en reikt Ine Bootsma (harmonie), Patricia Groen (harmonie), Tiny de Boer (koor) en Christien Ortelee (koor) voor hun 25-jarig lidmaatschap een oorkonde uit. Ook het Zangkoor onder leiding van Jan Andries Dijkstra is te ingetogen, maar pakt desondanks lekker uit. Mij Bonnie (Myn Berber) wordt vlot gezongen. ‘Cripple Creek’ is leuk en ook een Jules de Corte lied ‘Liedje van de wind’ is best aardig. In ‘May it Be’ hoor je dat dit nummer het koor ligt. Niet voor niets hebben ze hier onlangs op een concours nog een prijs mee gewonnen. Mooi is het duet van Marieke en Christien in ‘Somewhere’, hoewel dit lied m.i. uitbundiger had gekund. Al met al mis ik voor de pauze iets: beleving, uitbundigheid, muzikale hoogstandjes bij zowel de Harmolie als het Zangkoor. Ligt het aan de voor deze muziek stijve kleding? Ja dus. Want na de pauze bewijst Excelsior door een gigantische kledingmetamorfose wel uit te kunnen pakken. Dat er hier en daar steekjes bleven vallen viel nu veel minder op. De sfeer zat er lekker in en het was voor mij eindelijk echt genieten. Vooral het door het koor gezongen ‘I like to be in America’ was hilarisch. Voor de Harmonie werkt de kleding ook bevrijdend. Lekker vlot en muzikaal veel beter. De uitbundigheid heeft ook haar negatieve kanten. Slordigheid en concentratieverlies sluipen zo maar binnen, wat zo nu en dan in de overigens mooie medley ‘Mama Mia’ was te merken. Vermeldenswaard is ook nog het zangkwartet Marieke, Gea, Christien en Patricia, die ‘Dancing Queen’ van ABBA ontzettend leuk zongen. Al met al was het een heel fijne avond. Wat kan muziek je toch blij maken. THIJS DE BOER

Auteur

Brenda van Olphen